Pazartesi, Aralık 6Önemli Haberler

Etle Beslenen Akbaba Arılar, Gerçek Bir Akbaba ile Benzeri Özelliklere Sahip

Şayet arıların daha “dişli” olabileceğini ve hatta etle beslenebileceğini düşünüyorsanız, Kosta Rika’nın konut sahipliği yaptığı arı çeşidi tam da düşündüğünüz üzere: Akbaba arısı. Tanıdığımız ve sevdiğimiz tüylü vejetaryenlerden çok uzak olan bu arı tipi, etobur ve keskin dişlerini kullanacak yürekleri de bulunuyor.

MBio mecmuasında yayınlanan bir makale, bu “canavarların” bağırsaklarını derin bir halde inceledi. Araştırma, bu canlıların isimleriyle olduğu kadar tabiatlarıyla da gerçek akbabalar üzere olduklarını ve bağırsak mikrobiyomu bileşenlerini leşçi kuşlarla paylaştığını ortaya çıkardı. Adaptasyon, bu arıların nasıl olup da çürüyen leşlere karşı bu türlü bir tercih ve tolerans geliştirdiklerini gösteriyor.

Mizahi bir biçimde “Arı tavuğu neden yedi? Akbaba Arı Mikrobiyomunda Simbiyont Kazanımı, Kaybı ve Sürdürülmesi” (Orijinal adı “Why did the bee eat the chicken? Symbiont Gain, Loss, and Retention in the Vulture Bee Microbiome”) olarak isimlendirilen araştırmada polen, leş yahut her ikisinden bir kesim yiyen dokuz cinsten 17 tipe denk gelen 159 arı toplandı. Bu örnekler çoğunlukla Kosta Rika’daki La Selva ve Las Cruces saha istasyonlarından yem olarak leş ve tavuk kullanılarak toplandılar.

UCR entomologu Quinn McFrederick yaptığı açıklamada, “Küçük tavuk sepetlerine geldiler” dedi. Akbaba arıları, polen yiyen arıların arayışları sonucunda buldukları besinleri saklamasına misal halde etleri ceplerinde depoluyordu.

Diyet alışkanlıklarında hayli dikkate kıymet bir değişiklik” oluşturduğunu söyleyen UC Riverside entomologu Doug Yanega‘nın belirttiğine nazaran akbaba arıları, “dünyada bitkiler tarafından üretilmeyen besin kaynaklarını kullanmak üzere evrimleşen tek arılar” ve bundan ötürü eşsiz bir pozisyona sahip.

Bu yüzden de bağırsak mikrobiyomlarının, hepsinin karnında birebir beş temel mikrobun bulunduğu bal arıları, bombus arıları ve iğnesiz arılarınkiyle karşılaştırıldığında dikkat cazibeli olması bekleniyordu. Bu temel mikroplar, yaklaşık 80 milyon yıllık evrim boyunca arıların modası olarak öne çıkıyordu.

Polen yiyiciler, et yiyiciler ve omnivorların bağırsak mikrobiyomlarını karşılaştıran çalışma müellifleri, farklı diyetler ortasında değerli farklılıklar olduğunu keşfetti.

McFrederick, “Akbaba arısı mikrobiyomu, akrabalarında olmayan yeni bakteriler olan asit seven bakterilerle zenginleştirilmiştir” diyor ve ekliyor: “Bu bakteriler, gerçek akbabaların yanı sıra sırtlanlarda ve öteki leşçilerde bulunanlara benziyor ve muhtemelen onları leş üzerinde ortaya çıkan patojenlerden muhafazaya yardımcı oluyor.

Ayrıyeten tek şaşırtan fark bu da değil. Yanega, “Sokamıyor olmalarına karşın, büsbütün savunmasız değiller ve birçok tıp oldukça tehlikeli. Bazıları zararsız tiplerden ısırıklarla kendilerini savunurken, birçok türün insan cildinde ağrılı yaralara neden olan ısırma yeteneğine sahip oldukları görülüyor” diyor.

Enteresan bir formda, lezzetli beslenmelerine ve makus davranışlarına karşın, akbaba arılarının balı yenilebiliyor ve tatlı olduğu bildiriliyor…

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir