Salı, Aralık 7Önemli Haberler

Ergin Yıldızoğlu yazdı: “AKP rejiminin bugün açıkça dillendirmeye cüret edemediği bir taktiği, Barlas lisana getiriyor”

Gazetemiz muharriri Ergin Yıldızoğlu, bugünkü köşesinde “Söyleyene değil, söyletene bak!” başlıklı bir yazı kaleme aldı. Geçtiğimiz günlerde Mehmet Barlas’ın ‘CHP’ye kapatma davası’ yazısını eleştiren Yıldızoğlu, Barlas’ın ‘kendince’ siyasi iklime müdahale ettiğini lisana getirdi.

Yıldızoğlu, “Barlas, CHP ve DÜZGÜN Parti’yi, AKP liderliğinin sık sık lisana getirdiği ‘Bunlara devlet, ülke teslim edilmez’ sözünü tekrarlayarak tehdit ediyor” diyerek AKP rejiminin yürek edemediği taktiği Barlas’ın lisana getirdiğini söz etti.

Yıldızoğlu şöyle devam etti:

Barlas, AKP rejiminin bugün açıkça dillendirmeye yürek edemediği bir taktiği, onlar ismine lisana getiriyor. Böylelikle, hem bir “consigliere” olarak reise hizmet etme misyonunu yerine getiriyor hem de reis bu taktiği prematüre bir biçimde lisana getirerek reaksiyonlara gaye olmadan, siyasi ortamın “ateşini ölçüyor”, muhalefetin direniş gücünü test ediyor.

“SAHİBİNİN SESİ”

Yıldızoğlu’nun yazısının tamamı şöyle:

Mehmet Barlas’ın pazartesi yazısını okuyunca, birinci evvel “sahibinin sesi” diye düşündüm. Salı yazısı da üzerine tüy dikti! Fakat biraz dikkatle bakınca daha enteresan bir durumla karşı karşıya olduğuma karar verdim. Yandaş basının ve yandaşlığın “duayenlerinden” Mehmet Barlas, “Muhalefetin meşruiyet sorunu” başlıklı yazısında baklayı ağzından çıkarmıştı: HDP, CHP, GÜZEL Parti kapatılabilir. “Unutmayalım ki” diyor Barlas, “bu durum Türkiye’de ne birincidir ne de son olur.” Öbür bir deyişle olağandır.

BİR ‘CONSIGLIERE’ OLARAK BARLAS

Böylelikle Barlas (ki bu işlerde çok deneyimlidir) yazısında, üç noktada, kendince, siyasi iklime müdahale ediyordu.

Birinci noktada Barlas karşımıza “ev sahibini” bastıran “yavuz hırsız” olarak çıkıyor: Dünyada, bilhassa Türkiye’nin finansal ve teknolojik beslenme kaynaklarının merkezlerinde, medyanın, siyasi başkanların ve uzmanların, siyasal İslamın, AKP rejiminin legalliğini tartışmaya başladıkları bir periyotta Barlas, tecrübelerine çok uyan kolaylıkta bir “takla atarak”, meşruiyet meselesini muhalefet partilerinin üzerine kaydırmaya çalışıyor.

Barlas, bu meşruiyet sorgulamasını başkanın Batman toplantısında lisana getirdiği görüşlerine dayandırıyor: “O görüşlerin oluşturduğu tablo içindeki partileri yasal kabul edebilir misiniz?” Anlaşılan Barlas’ın, gözünde başkan Alfa ve Omega’dır, görüşleri meşruiyetin sonlarını belirleyen, kodlanmamış doğal yasalar üzeredir. Körle yatan şaşı kalkar özdeyişinde olduğu üzere Barlas, AKP liderliğiyle ve yandaşlarıyla geçirdiği vakitlerin sonunda onlar üzere gerçeklikle bağlarını koparmış ve giderek önderin savlarını hakikat sanmaya başlamış. Fesuphanallah!

İkincisi Barlas, CHP ve DÜZGÜN Parti’yi, AKP liderliğinin sık sık lisana getirdiği “Bunlara devlet, ülke teslim edilmez” tabirini tekrarlayarak tehdit ediyor: “Bu gerçeklerin (liderin sözlerinin-E.Y.) ışığında gerek CHP’nin, gerek ÂLÂ Parti’nin eskisinden farklı biçimde dikkatli davranmaları gerekiyor. Zira 2023 seçimleri Türkiye için geleceğe yönelik bir dönüm noktası olacaktır. 85 milyon insanın mukadderatını 2-3 sorumsuz siyaset heveslisinin gayri yasal gayretlerine kurban edemeyiz.” Öbür bir deyişle kapatırız olup biter. Nasıl olsa bu ülkede bu üzere işler olağandır.

Üçüncüsü, Barlas, AKP rejiminin bugün açıkça dillendirmeye yürek edemediği bir taktiği, onlar ismine lisana getiriyor. Böylelikle, hem bir “consigliere” olarak reise hizmet etme misyonunu yerine getiriyor hem de reis bu taktiği prematüre bir biçimde lisana getirerek reaksiyonlara maksat olmadan, siyasi ortamın “ateşini ölçüyor”, muhalefetin direniş gücünü test ediyor.

BİR SEMPTOM OLARAK BARLAS

AKP liderliği biliyor ki rejim, ülkede ve dünyada bir nebze meşruiyet savına sahip olacaksa, bir yolunu bulup genel seçimleri kazanmak zorundadır. Lakin tüm kamuoyu yoklamalarının bulguları, AKP’nin çekirdek seçmeninin bile tümünün oyunu almasının giderek zorlaştığını düşündürüyor. Halkın, artan yoksulluk, rejimin keyfi idaresi, önder takımının ve yandaş sermayenin vurgunları, mafyalaşma işaretleri karşısındaki reaksiyonları, bu bulguları destekliyor.

Rejim, seçimleri kazanma mümkünlüğünün her gün azaldığını görüyor. Öteki taraftan bir rejimin “uluslararası topluluk içinde” gayri yasal ilan edilmesinin getireceği yaşamsal riskleri de Saddam ve Esad tecrübelerinden biliyor. Rejim, seçimleri kazanmak için alması gereken risklerin artmakta olduğunun da farkındadır.

Bu noktada Barlas karşımıza, muhalefet partilerine, seçimleri kaybetmeyi kabul etmelerini, rejime de şayet etmezlerse seçimlere girmelerinin engellenmesini önererek işte bu paradoksun ve kaygının semptomu olarak çıkıyor.

Bu noktada da akla ister istemez şu soru geliyor: Rejim bir mazeret bularak HDP, CHP ve UYGUN Parti’yi kapatırsa bu partilerin liderliğinin, seçmeninin reaksiyonları nasıl olacaktır? En güçlü olasılıklardan birini gözümde canlandırır üzereyim: “Kapatamaz” diye avunarak pasif biçimde beklemek. Bir öbür mümkünlük da “Aman rejime baskıyı şiddeti artırma fırsatı vermeyelim!” diyerek pasif biçimde beklemek. Natürel bir mümkünlük daha var. O da yürek, basiret ve kararlılıkla ilgilidir! Cumhuriyeti kuran devrimci jenerasyonun başkanının mevt yıldönümünde, o mümkünlük üzerinde düşünmek gerekiyor!

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir