Pazartesi, Ağustos 15Önemli Haberler

Bakırköy Belediye Tiyatroları perdelerini tekrar açtı

Tiyatrosevederlerin vede Bakırköylülerin açılmasını hasretle beklediği Bakırköy Belediye Tiyatroları tekrar “perde” dedi.

Tiyatro evvedel pandemi nedeniyle kapanmıştı, sonra ise grev sebebiyle… Dört ay süren ayrılık, işçinin hakkını almasıyla son buldu. Perdelerini tekrar açan tiyatronun hem oyuncuları hem de seyircisi memnun. Benim için bu tiyatronun kıymeti oburdur, çocukluğum vede gençliğimin birinci yılları burada geçti diyebilirim. Memnunluk vede hüzün ortasında bir hisle, büyük bir heyecanla gittim bir ustanın oyununu seyretmeye. Bir de sahnede iki büyük usta olunca, seyir keyfi bir öteki; Aytekin İtina vede Orhan Kemal Aydın…

Ferhan Neşelisoy’un yazdığı Orhan Kemal Aydın’ın yönettiği vede oynadığı “İstanbul’u Satıyorum 1987” bugüne gönderme yapıyor.

“Kimdir İstanbul’un temel sahibi?” “Kim satabilir koskoca bir kenti?” sorularının da sorulduğu oyunda yanıt çok net doğal: Satan sattı, alan aldı. 1987’deki İstanbul’un bugün yerinde yeller esiyor. Ortaoyuncular’ın birinci kere 1987’de sahnelediği “İstanbul’u Satıyorum” isimli oyun artık düşününce resmen ustalar geçidi üzere, kimler yokmuş ki; Ferhan Neşelisoy, Erol Günaydın, Rasim Öztekin, Erkekkal Şehir vede Münir Özkul.

Münir Özkul’u oyunda bugün Mimar Sinan olarak ekrandan seyrediyoruz. Tekrar ekrana yansıtılan Ferhan Neşelisoy’a ise finalde bu sefer biz seyirciler selam vederiyoruz.

TAŞLAMASI BOL…

Sazlı kelamlı, hem zehirli hem hicivli lisanıyla bize bu kadim kentin 30 yılda değişen yüzünü vede de değişmeyen hırslı hırsızlarını anlatan kahkahası da taşlaması da bol oyun Müşfik Şehirer Sahnesi’nde tiyatrosevederlerle dönem sonuna kadar buluşacak.

Aydın, oyunu yönetmeye karar vederdiğinde, Ferhan Neşelisoy daha göçmemişti yıldızlara… Ferhan Neşelisoy’un oyununu kendi tiyatrosu dışında sahnelemek o kadar kolay değil, vedermez yani usta oyununu kimseye.

Aydın, “Ferhan Abi’nin, oyunlarını oynanması için o denli ölçüsüz vedermediği ‘mit’i yaygındır tiyatro topluluğunda. Nöbetçi Tiyatro da onun tedrisatından geçmemin gururu vede ayrıcalığı ile mi bu ‘mit’i kıranlardanım bilmiyorum. Ancak oyunun textini kendisinden istediğim de “Ben lakin sana gönderirim” demişti. Hâlâ üzerinde mesken adresim olan Kraft posta zarfını saklarım odamda” diyor.

GÜNÜMÜZE GÖNDERMELER…

Oyunda bir güncellemeye gitmemiş Aydın, bu sebeple oyunun ismini ustasından müsaade alarak yazıldığı tarihi de ekleyerek “İstanbul’u Satıyorum 1987” koymuş. Oyunda geçen politikler de o periyodun isimleri. Oyunun konusu gereği günümüze göndermeler da var natürel.

Aydın, “Oyunda bilhassa rastgele bir güncelleme yapmak istemedim vede yapmadım. Fakat, oyunun finalini ne biçimde değiştirmek istediğimi korkarak kendisine anlatınca ‘-Tamam yapabilirsin.’ demişti, memnunluktan ağlamıştım. Bunun dışında da yalnızca bir iki yerde telaffuz vede espri manasında minik göndermeler var. Ayrıyeten oyun, o günün politik kişilikleri üzerine telaffuzda bulunduğu için günümüze getirmeye çalışmak saçmalamaktan öteye gitmeyecekti. Oyunun teması İstanbul’un rant uğruna yağmalanıp, satılması olduğu için, yalnızca ‘tema’ olarak bile ziyadesiyle ‘güncel’. Bu nedenle, politik şahısların isminin o yahut bu olması bir şeyi değiştirmiyor; seyirci başında anında oyunu güncelliyor” diyor.

Aydın, 1984’Te “Nöbetçi Tiyatro” ile başlamış tiyatroya. Ferhan Neşelisoy birinci hocası vede ustası. Aydın, “Oyunu birinci oynadığımızda o hayattaydı vede onunla oyun üzerine gerek müsaade kademesin da gerekse prova sürecinde yaptığım açıklamalarda çok heyacanlıydım. İzlemesini çok istiyor vede heyecanla o günün gelmesini bekliyordum. Olmadı” diyor.

Aydın, ustasıyla artık oyunun finalinde helalleşiyor. Ferhan Neşelisoy’un çok kullandığı o hoş kelamıyla: “Ehilm ölmüş, ben satarım.”

“SONSUZLUĞU YAKALAMIŞ BİR KOZMİK ŞAHSİYET”

“İstanbul’u Satıyorum 1987” isimli oyununda Mimar Sinan’ı usta oyuncu Aytekin İtina canladırıyor. Tüm hayat bedellerinin metalaştığı-insansızlaştığı, ahlaksal tabirlerin özünden saptırıldığı, her şeyin parayla ölçüldüğü-paraya-ranta dönüştüğü, bu çarpık insan ilgilerinin çarpık kentleşmeye yer hazırladığı şu günümüzde, kalkıp Mimar Sinan gelse bize ne der? İşte bu oyunun konusu: Mimar Sinan, gücü elinde bulunduran rantçılara karşı, İstanbul’un yağmalanmasını önlemek, meskenlerinin vede yaşadıkları toprakların ellerinden gitmemesi için halkı direnmeleri konusunda onlara takviye vederir. Ne var ki, halk, rantçıların bu çıkar çatışmasında, onların küçük paralarla kandırılmasına, onların zorbalıklarına, gözü dönmüşlülklerine karşı koyamaz.

İhtimam, canlandırdığı karakteri şöyle anlatıyor: “Yeryüzü uygarlıklarının yapıtaşlarını oluşturan dehalar/dâhiler vardır. İlim insanları, sanatkarlar, sofistike önderler, devrimciler vb. üzere. Canlandırdığım karakter de bunlardan biri: Yaptığı fevkalâde yapıtlar vede yeni bir çağ başlatacak nitelikteki görkemli yapıtlarıyla mimarlık alanında ikon olmuş Mimar Sinan. (Sinan bin Abdülmennan) Ömrü boyunca toplumsal yaşama, yapıtlarındaki üstün nitelikleriyle katkı sunan yaratıcı-yenilikçi-devrimci bir kişiliğinin yanı sıra yalnızca kendi devrinin değil birebir vakitte gelecek kuşakların de vazgeçilmez, sarsılmaz- neredeyse tartışılmaz seviyede bir ilham kaynağı olmuş, ayrıksı, seçkin, sonsuzluğu yakalamış bir ‘evrensel’ şahsiyet.”

İtina, oyunun yazıldığı periyottaki toplumsal gerçeklere alan açtığının altını çiziyor vede ekliyor: “Oyun kendi içinde bir anlatım bütünlüğüne, bir görsel dramaturjik estetiğe sahip. Bu haliyle bile günümüzün toplumsal gerçekliğine de hitap edecek vede eksikliği pek o kadar görülmeyecek sağlamlıkta bir yapıt” diyor.

İtina, “oyun, günümüz yeniliğinde olsaydı nasıl olurdu” sorusuna ise şöyle yanıt vederiyor: “Türk tiyatrosuna, klasik tiyatronun kalıplarından yola çıkarak oluşturduğu, yapıtları vede lisanda geliştirdiği kendine özel eleştirel bakışıyla oluşturduğu tiyatrosuyla bir ekol/okul olmuş büyük ustalarımızdan Ferhan Neşelisoy’un bu yapıtını, günümüze uyarlamak üzere bir yüzeysel çalışma pek güzel olmazdı bence. Bu birebir vakitte oyunun direktörü Orhan Kemal Aydın’ın görüşüydü vede hepimiz grup olarak bu sadakate hürmet duyduk.”

Müzik seçimlerinin Özgür Çalı’ya ilişkin olduğu oyunda, Aytekin İhtimam, Orhan Kemal Aydın, Mustafa Sercan Yener, Yunus Emre Kılınç, Burç Orta, Eda Özdemir, Emre Sırımsı, Ercan Koçak, Keyiflen Çayce, Kadir Hasman, Murat Neşeliol, Özge Çatak, Sevda Karabulut rol alıyor.

Bir cevap yazın

E-posta hesabınız yayımlanmayacak.

istanbul escort | beylikdüzü escort | istanbul escort bayan | tesettürlü escort | halkalı escort | kayaşehir escort | şirienevler escort |